Psikolojim Bozuk mu, Nasıl Anlarım?

 

Psikolojim bozuk mu?

Hayattan keyif almaz

oldum !

Psikolojimin Bozuk Olduğunu Nasıl Anlarım, Düzeltmek

İçin Ne Yapmalıyım ?

 

Kişinin kendisi için psikolojim bozuk mu sorusunu sorması çok önemli ve değerlidir. Çünkü içgörü sahibi olmak; kişinin ruh sağlığının olumlu yönde gelişmesine ve ilerlemesine büyük katkı sağlar. Bir erkek veya kadın psikolojim bozuldu diyor ise anlaması için; öncelikle kendisine bazı test niteliğinde sorular sorması gerekir. Psikoloji bozukluğu genellikle baş edilemeyen bir stres veya anksiyete bozukluğu sonrası durumun kalıcılık arz etmesi ile kişinin gündelik yaşamının bir parçası olma eğilimindedir.

  • Kendimi genelde nasıl hissediyorum?
  • Mutlu mu, Mutsuz mu?
  • Üzgün mü?
  • Kızgın mı?
  • Öfkeli mi?
  • Kırgın mı?
  • Psikolojim bozuldu kendimi güçsüz hissediyorum.

Psikolojisi bozuk insanların bu soruların yanıtını kendine vermesi çok önemlidir. Ancak burada önemli olan; anlık duygular ve düşünceler değildir. Bu duygu ve düşüncelerin genele yayılmasıdır. Bir başka deyişle, belirli bir süre boyunca kişinin kendisini kötü hissedip hissetmemesi; gerçek anlamda psikolojik bozukluğu olup olmadığının işareti olacaktır.

Psikolojimi Nasıl Düzeltirim, Ne Yapmalıyım;

Eğer kişi kendisini belli bir süredir mutsuz, öfkeli, korkmuş,kırgın,küskün hissediyorsa bozuk olan psikolojiyi düzeltmek için; neden böyle hissettiğini ve düşündüğünü önce bir kendisine sormalıdır. Bunun yanıtını kendi içinde bulmaya çalışmak çok önemlidir ve belki de yanıtını bulması çok kolay olacaktır. Eğer kişinin kendi başına başa çıkamayacağı bir durum söz konusuysa işte o zaman bir uzman psikolog yardımı ile bir takım psikoloji testleri uygulanarak durum belirlenir.

İyi Gelen Net psikolojim-bozuk-mu Psikolojim Bozuk mu, Nasıl Anlarım?Ancak bazen günlük rutinler de insanları çok sıkıp bunaltabilir. Monoton bir yaşam sürmek; bir süre sonra bazı insanların psikolojilerinin bozulmasına neden olur. Böyle zamanlarda yapılması gereken en önemli şeylerden biri; kişinin ilgi alanları ile ilgili bazı ufak tefek değişiklik yapmasıdır. Sosyal etkinliklere katılmak, ya da normalde yaptığından daha farklı sosyal etkinlikler oluşturmak, çeşitli uğraş ve hobiler bulmak; bozuk olan psikolojinin düzelmesinde düşünüldüğünden çok daha etkilidir.

Psikolojiyi düzeltmek için kendinizi şımartacak ufak hediyeler alın örneğin;

Psikolojisi bozuk bir erkek veya kadın banyo yapmak pek istemez, bu sorun için hoş kokulu duş jeli alarak, keyifli bir banyo yapabilirsiniz.

Psikolojisi bozuk olan her hangi birey öncelikle sorunun kaynağını tespit etmelidir. Bu kaynak yalnız asla ruhumuzun temel besleyici kaynağı ailemiz değildir hiçbir aile ne kadar dar görüşlü ve farklı düşünce bağlamında olursa olsun evladının iyiliğini düşünür. Bir aile asla fırsatçı bir erkek arkadaşa, ne dediğini değerlendiremeyecek bir yurt kankasına feda edilemeyecek veya onlarla çekiştirilip değersiz kılınacak bir meta değildir. Aile duygumuzu güçlendirdiğimiz oranda psikolojimizi sağlamlaştıracağımız yadsınamaz bir gerçekliktir.

Toplumdan kaçarak bozulan psikolojiyi düzeltemezsiniz, arkadaşa kızıp okula gitmemek, müşterilere kızıp işi bırakmak karakterimizin immatür, gelişmemiş ve benliğimizin olası sorunlarla mücadele kapasitesinin kısıtlı olduğuna işaret eder. Okulumuz da arkadaşlarımız ile ve eski sevgili ile yaşanmış duygusal kırılmaları farklı sosyal topluluklarda çeşitli aktivitelerde bulunarak giderebilirsiniz. Yaşadığınız sorunu hafifletmek için bir yetimhaneye veya huzurevine sosyal sorumluluk bilinci ile yapacağınız kısa ziyaret veya kadın sığınma evinde ki çocuklarla geçireceğiniz birkaç saat başka insanların çok çeşitli sorunlarının ağır boyutunu dinlemek, empati yapmak ve bu süreç sonrası kendi sorunlarınızı, psikolojinizi bozan problemlere sağlıklı teşhisler koymanıza yardımcı olacaktır. Bu ziyaret ve empati seanslarını çevrenizde başka aile bireyleri ile birlikte veya arkadaşlarınız ile tekrar ederek iç görünüzün güçlendiğini göreceksiniz.

Sizin sorununuz olduğu kadar başka insanların da sorunları çok, hatta sizden daha fazla çıkmazda olan kişiler mutlaka vardır. Bunları düşünüp güçlü olmaya çalışın.

Psikolojim bozuldu ne yapmalıyım ? diye düşünüp kendinizi mutlu edecek sosyal, psikolojik yatırımlarda bulunmak psikoloji nasıl düzelir sorusunun cevabıdır.

Mutlu olmak aslında hem çok zor, hem de çok basittir. Her şey bir kenara; kişinin psikolojisinin iyi olmasının en önemli anahtarı kendisini sevmesi, zaaflarına, sorunlarına rağmen kendisiyle barışık olması, problemlerinden kaçmaması, aksine onlarla yüzleşmesi ve her daim kendine bir hedef belirleyip, o hedefi gerçekleştirmek için elinden geleni yapmaya çalışmasıdır.

Psikoloji; insan davranışlarını ve zihinsel süreçlerini inceleyen ve bunların altında yatan nedenleri araştıran bilim dalıdır. İnsanın doğumundan, hatta anne karnındayken başlayan bir süreç vardır. İnsanın ileride sahip olacağı mizacı ve kişiliği daha anne karnında belirlenmeye başlar ve doğduktan sonra da bu süreç devam eder. Genetik özellikler kadar, kişinin nasıl bir aile içine doğduğu ve hangi sosyal ve ekonomik koşullar altında yetiştiği de; ruhsal sağlığının ve kişiliğinin oluşumunda belirleyici bir rol oynar. Sağlam bir ruhsal yapıya sahip olarak yetişen bir insanın psikolojisi de bununla paralel olarak kendine yer bulur.

İnsan psikolojisinin bozulma belirtileri arasında çok çeşitli ve farklı sebepleri olabilir. Birçok şey psikolojiyi olumlu ya da olumsuz yönde etkiler. Kişinin yetiştiği ortamdan kaynaklanan ve kötü bir aile ve sosyal ortamda büyümesi; onun psikolojisinin temellerinin daha en baştan sağlıklı atılmamasını sağlar. Örneğin; ailede şiddetle büyüyen, ya da küçükken travmatik bir olayla yüzleşen bir kişinin; gelecekteki psikolojisinin sağlıklı olması oldukça zor olabilir. Küçüklükten getirdiği psikolojik sorunları ve bozuklukları aşmak için, kendisinin büyük çaba sarf etmesi ve güçlü olması çok önemlidir.

Bunun aksine sağlıklı bir çevrede yetişen bir bireyin olaylarla başa çıkma becerisi ve verdiği tepkiler çok daha farklı olacaktır. Ancak ister sağlıklı ister sağlıksız koşullarda yaşasın; her insanın yaşam boyu karşısına olumlu olduğu kadar, birçok olumsuz şey de çıkar. Birçok kez yaşamın katlanılmaz olduğu hissini her birey deneyimler. Ancak bunların birçoğu geçici duygu ve düşüncelerdir. Eğer kalıcı olursa; işte o zaman ortada psikolojik bir bozukluğun olduğundan söz edilebilir.

Halk dilinde de çok popüler olmuş bir tabir vardır. Birçok kişiden sıklıkla: Psikolojim bozuldu Psikolojim bozuk mu ?” sözü duyulur. Bunların bazıları gerçeklik payı taşırken, bazıları sadece kişinin anlık ruh hallerini betimlediği anlamını taşır.

Konu ile ilgili detaylı makale

Was this article helpful?

Related Articles

110 Comments

  1. Gülşen

    İstediğim bir şeyi sürekli başa sarıyorum. Başlıyorum ama olmuyo devam etmiyo çok mutsuzum gülmek istemiyorum. İradem kaybolmuş gibi hissediyorum

    1. paramedikal

      İnsanda huzursuzluk ve takip eden anksiyete nedeni ne ise ona yönelik tedavi ve tedbir düşünülmelidir. Sıkıntısının ve ruhi yanlış giden buhran noktalarının tespiti en önemli aşamadır tek başına veya aile bireyleri ile çözülemeyen sorunlarda profesyonel yardım için sağlık kurumlarına başvuru yapılmalıdır. Konu ile ilgili anksiyete nedir yazımızı öneriyoruz.

  2. Ben

    Ben son 1 aydır kendimi boşlukta hissediyorum oldukça normalken bir anda ağlamaya sinirlenmeye başlıyorum
    Ben lys,ygs ye hazırlanıyorum ve hayatım aşırı maraton ve ailem sürekli olarak ders çalışıp robot olmamı istiyorlar.Ben Yazılım ile ilgileniyorum fakat babam bilgisayarda yazılım yapmama bile izin vermiyor.Senin ödevin bu değil diyor.”Çok sıkıldım artık çalışamıyacak durumdayım.”diyorum.Babam hala Hayır diyor.Hayır ben yani bilgisayarda oyun oynayan biri bile deilm aksıne oyun yazan ve bi ara bundan para kazanmış olan birisiyim.Arkadaşlarım bana yazık diyorlar yani onlar hem çalısıp hem hobilerini yapan kişiler ve dostlarımın bana yazık demesi beni gerçekten beni etkiliyor.Çevremde böyle olan tek kişiyim.Arkadaşlarımla takılırken aniden ağlama hissi geliyor.Ne yapmalıyım

    1. paramedikal

      Üniversite sınav süreci her genç için sıkıntılı ve buhranlı bir süreçtir. Ailelerimiz bizim iyiliğimizi istemektedir ve bunun bu sıkıntılı süreçte yoğun bir ders çalışma ile olacağına inandırılmışlardır. Haliyle ebeveyn olarak ders çalışmayı özendirmek ve teşvik etmek için ellerinden gelen herşeyi yapmaktadırlar. Evlat olarak durumunuzu analatarak dersten artan zamanlarınızı bir hobi olarak programcılık hobinize ayırmanızın verimliliğinizi arttıracağını ve meslek olarak da üniversite sınavlarında programcılık ve bilgisayar alanında seçim yapmak istediğinizi anlatmanız en uygun çözümdür.

  3. Gözlüksüz

    Ailemle aram hiç iyi değil. Eskiden okulu sevmezken artık okula gitmek, evden uzaklaşmak için can atıyorum. Neredeyse ailemin hiçbiriyle konuşmuyorum. Şu an alıştım ama ileride dayanamam sanırım ve ne yapacağım hakkında en ufak bir fikrim yok. Bir de buna rağmen güya psikolog olucam

    1. paramedikal

      İnsanın ailesinden daha değerli birşey varsa burada lütfen tartışmanın altına yazsın maalesef yoktur ailemiz çok değerlidir, kutsaldır ve yaşamımızın sebebi ve devamının yegane gayesidir. Ailesi ile ilişkisi kesilen bir birey maalesef kökünü kaybeden bir bitki veya sudan çıkmış bir balık kadar çaresizdir. Annemiz ve babamız ve dahi kardeşimiz herşeyimizdir. Ailemize vereceğimiz değer ile yücelir ve onların desteği ile göğeririz psikolog veya insan olmanın temeli ise işte burada saklıdır. Annemize ve babamıza sarıldıkça kalbimizin güçlendiğini zihnimizin berraklaştığı hissetmeliyiz. Psikoloji Freud değil anne sevgisi ve baba fedakarlığıdır iç görümüzün keskinliği ailemize olan bağın kuvveti ile yerden fezaya kadar keskinleşir. Arkadaşlık ve sevgililik bu içinde bulunduğumuz dönemde leşe üşüşen çakallıktır. Aile herşeydir. Sığınılacak liman güvenilecek dayanak kuvvet alınacak yürektir.

  4. Aslı

    Artık düşünmekten kafayı yiyecek gibiyim.Zaten öncedende psikolojm bozuktu ama bu yasadıklarımda cabası oldu.Geçen seneye kadar birisini tanıdım okuldan tnısmamız bile olay oldu malesef 3 gunde sevgili oldum ona cok güvendm inandm sevdm.Daha sonra her şey iyi giderken onun arkadaşı bana mesaj atıyordu bende ona karsılık veriyordum fakat amacım kötü değildi onun amacını bilmiyorm bana farklı yaklastı hatta ümit verdi diyebilirim.Bunu sevgilim biliyordu ve gayet rahat karsılıyordu.Herkesle konusmama musade ediyordu diyebilirim.Okulunn sonu geldi bana karsı soguk davranmaya başladı yalanlar söyledi ilişkimdede yalanını yakaladım bnm onu affetmeme ragmen kendisi arkadsıyla konusmamı bahane etti ve ayrıldık zaten herkesle tum kızlarla knuştugunu duydm ama inanmadm ilk cunku bana yakındı ve çok şey yaşadım her şey bi an gelişti.Arkadasıyla aynı yurtta kalıyordu ve aynı odada benim adımı cıkardı.Psikolojm bozuldu sınav zamanı arkadasıda bana uzak kalıyordu her zmn yakın olan benden kacıyordu anladm ki anlaşmalı benle dalga gecmek istemişler.Neyse cok uzun ama een kısası bunalıma girdim kitap kalem hastası ben derslerden kaldım 1 sene uzattm.Her gun onları birarada görüyordm birbirlerine laf diyen arkadaslar cok samimiydi benden uzaklardı.Onların yüzünden okula gitmedm sınavlarm kötü gecti ve kendimi eve kapattm sürekli renkli biriyim ama kilo almaya insanlarla konusmmaya başladm hatta okuldn çıkma yollarını aradm şimdide yatarken dusunp çıldırma noktasına geliyorum cunku benm sevgimi kullandı resmen vee bana cinsel tacizlerde bulundu smdı cok mutlu takılıyor bunu hazmedemiyrm öfke dolu oldm

    1. paramedikal

      Kötülük daima kötülük getirir olumlu düşünce ise olumlu insanlarla karşılaşıp eski hataların tamirine yardımcı olacaktır. Bu günden tez tekrar kitap kalem ele alınıp dersler çalışılmalı eksik kalan alttaki sınavlar tamamlanıp iyi arkadaşlar eskiden kalbi kırılmış dostlar ile irtibatı kuvvetlendirip ailenin desteği ile kendi yıkıntılarından tekrar ayağa kalkmalısın ta sana kötülük yapmak için bir araya gelenler yaptıkları kötülüğün altında ezilip vicdanlarında kendilerini mahkum etsinler.Sade suya tirit sadece sevgi aşk diye birşey yoktur saygı vardır, merhamet vardır, vicdan vardır insani olan yoksa içi boş ben onu sevdim o bana aşıktı hayvani beden hazzı peşinde koşan ahlaksızların adi dizi film repliklerinden başka birşey değildir.

  5. didem

    henuz 17 yasındayım kendımı cok gucsuz ıse yaramazın bırı olarak goruyorum hayata bakıs acım cok degısık arkadaslarımla olan en ufak tartısmayı veya aılemle olan en ufak bı konusmayı cok kafama takıyorum yanı butun herseyı kafama takıp kendımı yıgıp bıtırıyorum delırıcem hersey normalken bırden kendı modumu dusurucek seyler dusunerek hungur hungr aglıyorum kımse benı sevmıyor aılem sevmıyor hıc bı dostum hıc bı arkadasım yok yalnızım ben bu kafayla ıstesemde yasayamıcam beynımde sesler var benı hep kotu moda dusuruyor uzulmedıgım aglamadıgım kafama takmadıgım bı gunum yok bu konuda ne yapabılırım

    1. paramedikal

      Öncelikle hayatın ile ilgili bir hedef koymalısın yaşın genç ve bu gençlik döneminde doğru arkadaş, doğru karar ve doğru hamle yaparsan bütün sorunlarını çözebilirsin ailende sana destek olacak elbette büyüklerin ve sevgi ile sana bağlı olan kişilerin nasihatları ile aşamayacağın sorun yoktur.

  6. birisi

    neyse anlatıyım benım 7 yasından berı psıkolojım bozuk yanı ben artk buna kabullendım cok zayıf ve kısa boylu bırydım 7 yasımdan berı arkadaslarım tarafından hep dalga gecıldım kusurlarım yuzunden 2. sınftan 8.sınıfa kadar hep ezildim hep gizli gizli dayak yedim ve 8.sınıfta tacize ugradım bi sınıf arkadasım tarafından bunu kımseye soyleyemedım babamın bası belaya gırer dıye cok korktum her gece o anı unutamadım simdi 16 yasındayım hala unutamıyorum geçmişden olan olaylar yüzünden erkeklerdeen uzak duruyorum okula gıtmıyorum evden cıkmıyorum odada tek basıma durmak ıstıyorum bazen bırden aglamak bagırmak ıstıyorum ve yapıyorum gercekten psıkolojım bozuldu ben ne yapıcam bılmıyorum annem vefat etti onuda cok ozluyorum ıntıhara kalkısıyorum ama babamı gerıde bırakamam onu bırakamam

    1. paramedikal

      öncelikle hayatta ne büyük sorunların varlığını düşünerek bu anlattığın sorunların aslında çözümü çok kolay meseleler olduğuna kendini inandır

  7. birisi

    merhaba arkadaslar bende anlatmak ıstıyorum ama cekınıyorum

    1. paramedikal

      paylaşarak sorunların hafifleyip yapıcı öneriler ile çözüldüğü sıktır

  8. sarya

    hep olmsuz seyler dusunup aglıyorum
    ruh hallerım hep degıskenlık ıcınde,aynanın karsısında saatlerce oturup kendımle konusabıloyorum eskıden hıc oyle dwgıldı…
    ölüm ısmı hıc aklımdan cıkmıyor ınsanları ıncıtmemeye ozen gosterıyorum ama onlar benı ıncıttıklerınde bulunduğm zaman ıcınde onları yok etmek ıstıyorum.
    bende fazlasıyla sınır ve ofke var.
    kucuk bırseye sınırlenıp etrafımdakı herseyı yıkıp dokebılıyorum ve bu aralar ınsanları tahammul edememe duygusuyla yatıp kalkıyorum

    1. paramedikal

      Öfke kontrolümüzü sağlamak ve sosyal çevremizin ego merkezli hareketlerine fazlaca yada gerektiğinden fazla ehemmiyet vermemek self yani kendi olma bilincimizin güçlenmesi ile ancak mümkündür bu sebeple kişisel gelişimimiz ve kendimizle barışık olma halimizi en üst düzeyde aktif tutmalıyız kendimizi, ailemizi, sevgimizi ve güvenimizi hak eden arkadaş ve sosyal çevremizi sürekli severek, motive ederek aslında kişisel gücümüzün de zirvesine ulaştığımızı çözmeliyiz. İyi insan, iyi birey, iyi vatandaş, iyi öğrenci, iyi evlat aslında bu iyilerin içiçe birbiri ile bağlantılı durumlar olduğunu kavramalıyız.

      1. sarya

        iyi insan dıyorsunuzda bu devirde iyi insan ne arar:-)
        zaten bana ne olduysa çevreme cok guvenıp sonrdan yanıldıgımdan oldu ınsanları kendım gıbı sanıp fazldan deger verıyorum,kızlarla sıkı bır dostluk kuramıyorum kızlar sırf erkeklerı tercıh edıp benle kusuyorlar.
        erkeklerlede cok fazla arkadaslıgım var ama onlarda yan çizip kardeş sözunden cıkıyorlar…
        bende artk arkadas edınmek ıstemıyorum.Ailem desek,iyi bır ortam yok hep huzursuzluk suan öyle bir durumdayım ki hiçbirşeyden zevk alamıyorum ve eskısı gıbıde yenılıklere heveslı degılım tek bır umutla yasıyorum oda unıversıte sınavımı kazanıp bulundugum şehirden uzaklaşmak…

        1. paramedikal

          İyi insan her zaman vardır eğer yoksa ilki sen olursun.

  9. Elçin

    Merhabalar öncelikle benim 8 yaşında bir kızım var hocam sorum su olucak evde kızım cok aktif yani cok atılgan konuskan ama dısarıda sosyal hayatta kendınden hıc emin degıl assagılk kompleksı var arkadas edinemıyor herkes bana guluyor dıyor bilmiyorum zorla gonderıyorum arkadaslarna 5 dakıka sonra geri geliyor cok rahat eziyorlar asla kendnı savunamıyor pedagoga da göturdm normal bu aşar zamanla dyıp gönderldm bana bu konuda yardmcı olursanız cok sevınırm smdıden tesekkurler iyi calısmalar…

    1. paramedikal

      Öncelikle küçük çocuklarımız küçük bireylerdir evde kendilerine sağlanan özgüven ve sevgi ortamından alacağı güçle arkadaşlarının arasında kendini öne çıkarabilir. Haliyle evlerimizde hayatımızın bir parçası haline gelen twitter-facebook-wassup paylaşımlarımızdan daha fazla onlarla ilgilenip ortak faaliyetlerimizi arttırarak kendisine olan ilgi, sevgi ve özgüvenimizi aşılamalıyız. Evde ebeveynlerin güvenmediği sen bunu yapamazsın diyerek (yapabileceği bazı sorumluluklar ile ilgili) belli başlı koruma güdüleri ile önünü açmıyorsak çocuk kendinde arkadaşlarının yanınd aben bunu yapamam kolaycılığına edinilmiş bir savunma mekanizması olarak evde alıştırıldığı pozisyona hızlıca geçer. Evde çocuğumuzu gözleyerek yapabileceği sorumlulukları vererek başarısızlıklarında kendimizden örnekler vererek bende bunu ilk seferde yapamamıştım vb söylemler ile sürekli desteklememiz gerekir.

  10. Serenay

    Merhabalar ben gecmişe surekli takılan biriyim cocukken pek arkadas edinemezdim cok cekingen bi coxuktum hıc hakkımı savunamazdım hala oyleyim ne zaman agzmı acsam susturuldum korkutuldum ve simdı ofke nobetleri geciriyorum psıkolojim asırı derecede bozuk hıc sabrım yok cok sınırlıyım kucuk kardesime sureklı ofke kusuyorum sinirim gecınce anlıyorum uzuluyorum ama o an gözum bsey görmuyor annemle sureklı bir kavga içindeyiz özguvenım cocukluktan beri sıfır kwndme hıcbr konuda guvenmıyorum cok guzel kek pasta yaparım ama dsardan sankı hcbsey yapamaz pısırık gbı gorunurum toplumda konusamam acaip cekınırım ve ben böyle bir insan olmak istemiyorum olaylara asırı takıntılıyım cok mutsuz huzursuz ve dertliyim lutfen bana acilen yardım edin!!!

    1. paramedikal

      Öncelikle Siz kendinize yardım edebilirsiniz bunu istiyor musunuz? eğer evet istiyorum derseniz ailenizle ve yakın arkadaşlarınızla ve özellikle kardeşinizle samimi bir öz eleştiri ile birlikte iletişiminizi güçlendirip durumunuzu, pişmanlıklarınızı, yapmak istediklerinizi yapamadıklarınızı paylaşıp insani bir durum olan özür dileyerek ve yardım isteyeceksiniz. Yardım etme konusunda samimi ve istekli olan aile bireyi elbette anne, baba ve kardeş sonra yakın arkadaş gerekirse okulda rehber öğretmen hastanede psikolojik danışman hep birlikte senkronize bir şekilde sorunların hepsini değil en basitinden başlayarak her zaferi kazandıkça yeni bir zafer kazanma öz güveni ile sorunların üstesinden bir bir geleceksiniz. Biz her zaman uzman kadromuzla yardım için buradayız.

  11. gülay dertli

    Mutsuzum aşırı mutsuz. Ve kendime zarar veriyorum tam bi deli gibi davranıyorum kafama vuruyorum Burnumu cekistiriyorum tek başıma kalıp dünyadan kendimi soyutlarsam daha kolay toparlanırım sanıyodum bu yüzden kabuğuma çekilip asosyalleştim. Tüm arkadaşlarımla uzak durarak yitirdim zaten yeni insanlarda kazanmamistim..anne babamilgisiz ve psikologda olmaz asla bu ihtimaller disinda cozumu aramak zorundayız ne olduğunun ve olan her seyi adım adım farkefip bilsemde cozumunun ne oldugunu yine de birilerinin fikirlerini alıyorum sizce bana ne oldu ve ben napmalıyım

    1. paramedikal

      Olumlu düşüncelere yoğunlaşarak olumsuzlukları yenmek mümkündür bunun için aile bireylerinden veya profesyonel psikolojik destek almanız gerekebilir. Aile desteğim yok psikolog desteği alamam diyorsanız burada detaylı sorununuzu paylaşırsanız destek vermeye veya uzman desteği ile yönlendirme yapmaya çalışırız.

  12. Asu

    Ve ayrica birine cidden taktimmi takiyorum galiba.Yani onunla ilgili kotu veya iyi planlar yapiyorum surekli arastiriyorum bu normal gibi herkes sevdigi icin yapar sonucta ama benimki takinti galiba surekli onu dusunuyorum onla olmayacak seylerin hayalini kuruyorum bazen oyle bir an geliyorki sirtina bir sey sapladigimi falan dusunuyorum.Onunda psikolojik sorunu var.Birbirimize anlattik onunki genel olabilcek bir durum ama benimki cok farkli.Ben ona durumumu anlattim beni nasilsam oyle tanimasini isterim sonucta.Sonradan beni kendinden uzaklastirdi kotu seyler soyledi ama ben hala seviyorum.Arkadasim takinti dedi bana ama o baska okuldan benim anlattigim kadariyla biliyor.Acikcasi su hayatta ruhe yanlizim kalbimde hissettigim en yakin ailem ve 1 arkadasim var.Psikopat insanlar veya sizofrenler boyle takintili olabiliyor galiba peki ben neyim bana fikir verin lutfen umarim mesajlarim kisa surede onaylanir.Cok ihtiyacim var.

  13. Asu

    Merhaba arkadaslar size sorunumu anlatmak istiyorum bir fikri olan varsa yorum yazabilirmi?
    Şimdi ben gecen sene olmayan seyleri olmus gibi baskalarina anlatiyordum.Yani aslinda o olay oluyordu ama basitce ve ben bunu biraz daha abarta abarta hatta baya abartarak anlatiyordum.Insanlari kandirma gibi bir huyum var denilebilir.Bana gore herkes cok salak veya aptal geliyo dusunce konularinda.kucuklukten beri bazi sorunlarim var burda anlatamayacagim seylerde var soyle diyebilirim bir huyum vardi ve bunu durmadan yapiyordum buyugume danismistim soz verdim ama sonra yine yapmaya basladim ben buna bir isim falan koydum tek anlamini ben biliyorum falan ama bu kucukken yani sonra o huyum gecti bu senede ben kendi kendime beynimle bir sesle konusuyorum.Ic ses olabilir belki ama bilemiyorum tabikii.Ben bu sorunumu hatta sevdigim erkege anlattim ve galiba benden buyuzden uzaklasti bu beni ayri bi yikiyor tabii.Ic sesmi bilmiyorum ama bir ismi var bunu ben koydum.Surekli bir ara bu sene adimin fisildandigini duydum ve isin garibi surekli takip edildigimi dusunuyor veya dinlendigimi dusunuyorum.Bir ara dinleniyorum diye sorunum anlasilsin diye evde yuksek sesle her seyi anlatmistim.Bana yardim edin.Psikolog gerekiyormu?

    1. paramedikal

      Evet gerekebilir yaşını bilemediğim için ergen psikiyatri veya erişkin psikiyatri hangisine ihtiyaç duyduğunu çözemedim fakat bazı basit ilaç tedavileri grup veya aile terapisi ile düzeleceğini düşünüyorum.

      1. Asu

        Yasim 14 ben bu sene disindakileri buyugume anlattim.Ama bu senekinden sonra korktum.Baya konusuyoduk beynimden dogru.O seytanim diyordu ben hayir meleksin diyordum.Yazarak kavga ediyoduk.Ama gidiyimmi diye hep sorardi ilk istemedim gitmesini sonradan gelecegimi dusundum ve gitmesini istedim sonra gitti ve bence bu benim kuruntum olabilir ama ismini falanda koymustum ve taktimmi birine takiyorum suanda birisine takigim ama konusmuyoruz bu konu hakkinda ne dusunuyorsunuz?

        1. paramedikal

          Çocuklar hayali arkadaşlar edinebilirler ve bu hayali arkadaşlarını çoğu zaman gerçekten yaşıyor gibi etraflarına anlatabilirler fakat bnu bir çocukluk hayalinden öte bir noktaya götürmemek için anne baban veya büyüğüm diye ifade ettiğin ailende senden sorumlu olan kişi veya kişilerle paylaşman en uygun olanıdır.

          1. Asu

            Bakin benim sorunum bu beynimden dogru konustugum sesi gercek sanip cevremdekilere anlatmam degil.gecen seneki durumum bir olay oluyordu ve bu olayi yasanmamis bicimde abartarak cevremdekilere anlatiyordum.Bu sene beynimde sesle alakali ve ben bunun gercek ses olmadigini zaten biliyorum ve anliyorum.Bunda sorun yasamadim .Ama kucukkende boyle bir ses oldugunu hatirliyorum adam sesi gibiydi beni yonlendirirdi gibi hatirliyorum ama kesin degil ben bunu anneme soylemistim ic sestir anlamina getirmisti galiba ama kesin hatirlamiyorum.Yani bir sey gorup veya duyup onu algilayamayip insanlara soyleme gibi bir durumum yok.Yani bir olay var ve ben bunu bastan yazarak abartili bir sekilde anlatiyordum siz galiba gorup veya duyupa ayirt edemedigimi sandiniz?

          2. paramedikal

            Bu tip şeyleri anne babamızla paylaşıp onların desteği ile psikolojik destek alarak aşamadığımız sorunu aşmamız gerekir tek başımıza çözemiyorsak yardım almamız bir gerekliliktir.

          3. Asu

            Aile buyuklerimden biriyle paylastim ve bana suan bu cok iyi geldi.Ayrica psikologada gozukmek istiyorum sonucta o kisiler daha bilgili ve bana yardimci olabilirler cunku kucuklugumden beri her sene boyle bir sey cikiyor ve artik buyugumude yordugumu dusunuyorum.Psikolog gorusmesi iyi gelebilir.Fikirleriniz icin tesekkur ederim.

          4. paramedikal

            Doğru karar verdiğiniz için tebrik ederim mühim ve halledilmeyecek birşey değildir

      2. Asu

        Aile terapisi hakkinda biraz bilgilendirebilirmisiniz beni cidden yardima ihtiyacim var bu seneki olaylari buyugume anlatirsam direk psikologa gonderir.

        1. paramedikal

          Bence sadece sen değil büyüğüm dediğin ebeveynin ile birlikte psikolog veya psikiyatr ile görüşme yapman en uygun olanıdır.

  14. Yaren

    Ben bu hayattan bıktım artık hayatım sınavlara geçiyo aileden tepki alıyorum çoğu kez intihara kalkistim hap içtim olmadı bilegimi kestim gene olmadı kendimi aticaktim yapamadım piskolojim bozuldu üstüne bir de aşık oldum o beni istemedi. ???

    1. paramedikal

      Hayat, ders, sınav, aşk gibi aslında hayata anlam katan değil hayatın meşgalesi olarak kabul edilecek hadiselere bağlı olarak değersizleşecek bir nesne değildir. Hayat bizatihi değerlidir anne ve babalarımıza verdiğimiz sevinç ve mutluluk gibi ilerde çocuklarımızdan alacağımız sürur ve onlara vereceğimiz merhamet ve sevgi ile değer üreten ve kendisi değer olan bir acaip sırdır. Boş gailelerle heba edilmemelidir !

  15. Naz

    Allah hepinizin yardımcı olsun birde kendinizi iyice bir sorgulayın kulluk görev lerinizi yapıyormusunuz elinizden geleni yapın Allahtan isteyin verir umarım Rabbim hepiniz gönlüne göre verir kardeşlerim Allah yardımcınız olur inşallah

  16. Öylesine bile olsa iyiyim diyemiyorum

    Ben 18 yasindayim benim yasimdaki insanlarin ne kadar mutlu oldugunu gördükçe kendime acıyorum.hep mutsuzum.14 yasimdan beri annem ve babamdan ayri yasiyorum sadece tatillerde görebiliyorum.ablam abim ve ikiz kardesimle sehir merkezinde kaliyoruz. Annemler koydeler.ilk baslarda onlari hergun ozlerdim ama artik oyle cok alistim ki ozlemiyorum ama ne zaman kendimi kotu hissetsem ozellikle annemin yoklugunu derinden hissediyorum. Eskiden olsa abim ablam bana yeterdi ama şimdi onlarin gözünde gorebildigim tek sey umursamazlik ve sevgisizlik ozellikle abim benden dusmaniymisim kadar nefret ediyor oysaki ben ne yaptigimi dahi bilmiyorum . Bir anda bana guvenmemeye basladi her seyimi sorguluyor ve ne dersem diyim hep beni uzecek seyler soyluyor surekli yaptigim hatalari buyutup buyutup yuzume carpiyor oysaki eskiden en cok abimi severdim onunda beni sevdigini bilirdim ama simdi acik acik seni sevmiyorum diyor bana gozlerindeki nefreti görebiliyorum. Ablam evlenip gitti. Ikiz kardesim eve uğramıyor bile. Ne zaman ona beraber bisiyler yapmayi teklif etsem beni tersliyor. Ikiz kardesler birbirine karsi ne kadar uzak olabilirse o kadar uzagiz onunda beni sevmedigini biliyorum. Kucukken babamdan siddet görürdum babam bekci oldugu icin gece Yaşar gündüz uyurdu ama biz sadece cocuktuk gunduzler bizim oyun vaktimizdi kendimi oyuna oyle kaptirirdim ki bazen oyun heycanindan bazende kardesime kizdigimdan sesim cok cikinca yatagindan kalkar hizla ustume gelir ve… ikiz kardesimi soracak olursaniz kacardi. Ben kacamazdim tir tir titrer oldugum yerde kalakalirdim.olan bitenden sonra aklimda kazidigim şey “sesin cikmasin”olurdu suan ise gorup gorebileceginiz en sessiz kizim hepte oyle oldum mutlu ve guzel gunler cocukluktaydi simdiyse mutsuzluktan boguluyorum aşırı ozguvensizim arkadas edinemiyorum suan saglam 2 dostum disinda kimsem yok ve onlarda cok uzakta istedigim an bulusup gezebilecek kimsem yok dershaneye gidiyorum her tenefus yalniz basima oturuyorum bir turlu konuşamiyorum siniftakiler o kadar eglenceli konuskanki keske onlar gibi olabilsem diyorum ama olmuyor kendimi degistiremiyorum kimse beni sevmiyor deger vermiyor sinifimda liseden bi arkadasim var o bile yüzüme bakmiyor artik.neden bilmiyorum bende ne var da herkes bu kadar nefret ediyor. Bahsettiğim arkadasim icin o dershaneye gittim birlikte takiliriz diye sinifta rahat rahat konusabilecegim tek insan o ve o tek insanda bana sirtini cevirdi dayanamayip neden diye sordum cevap bile vermedi belliki istenmiyorum ama bu canımı cok yakiyor en kotusude annem dahil hayatta beni seven kimsenin olduguna inanmiyorum sadece 2 dostum disinda ama onlarinda bana cok yanlislari oldu affettim belkide affetmek zorunda kaldim.. yalniz kalmamak icin belkide…artik katlanamiyorum her an ve her dakika mutsuzum ders çalışasimda gelmiyor. Sevgisiz insan yasayamaz ben sevgisizim kimse sevmiyor.en son kendime soz verdim.degisicem dedim olmadi degisemedim şu utangac sıkıcı sessiz halimden kurtulmak istedim olmadi. Degisemiyorum.ben bile kendimden nefret ederken baskalarinin sevmesini bekliyorum. Herkes bana sirt ceviriyor. Herkes kirmaktan geri kalmiyor. Yanimda diyebileceğim kimse yok herkes birakti gitti ve ben ne zaman aşık olsam o kisi benim en yakin arkadasima aşık oluyor…hepp hemde istisnasiz. Bu yuzden asktan umudumu kestim ama arkadastan kesmek istemezdim. Arakadas edinebilmek isterdim. Ailemse yok bile.herkes baska tarafta daha 14 yasimdayken bolunduk simdiyse tamamen paramparcayiz. Sadece bana nefretle bakan bi abim var . Onunlada ayni evde yasamak zulum gibi. Cok fazla yalnizim hemde cok cok fazla. Degistirmeyi oyle cok isterdim ki. Olmuyor ama…bana nasilsin diye sormayin oylesine bile olsa iyiyim diyemiyorum. Ben cok kötüyüm.

    1. Yasemin

      Belki de sana bağlanman için biri gerekiyodur seni hiç birakmicak kadar sevebilecek birine ben de aynı olmasada bana çok ağır gelen şeyler yaşadım ve ben de bunu isterdim ama en azından iki tane dostun varmış benim hiç dostum yok

    2. Asu

      Bak bizim gibi insanlarin gelecegi cok onemli sana bunu kalpten yaziyorum.Ben genelde utangac birisi degilimdir ama bunun yenilmesinin cok zor bir sey oldugunu anliyorum bazen bende yasiyorum.Gelecegin icin cok calis durma.Bana kalirsa kendine bir oyuncak al sevimli olsun onla ders calis ama dikkatini dagitmasin oyuncak dikkat et.Gelecegin ne kadae iyi yerlerde olursa cevren zaten okadar iyi olur.Bir hakim oldugunu dusun cevren nasil olurdu? Veya ogretmen gibi buna ornek verilebilecek bircok meslek var.Sen sunu unutma sorunlarindan arkadaslarina bashedip kimseyi kendinden uzaklastirma bu en buyuk hatadir.Aile buyuklerini toplamaya calis onlarla bir konusma yap.Hadi toplayamadiysan tek tek konus ama neden boyle yaptiklarini sor.sana onerilerim bunlar.Cok iyi bir ogrenci ol!!Cok iyi bir gelecek sagla kendine!!

    3. Asu

      Ben sorunlarimi bir buyugume anlatirim genelde oyle cozeriz.Bunuda deneyebilirsin.

      1. paramedikal

        Sorunlarının cevabını da bildiğini düşünüyorum çünkü sorunu ve cevabını aynı kişi cevaplamış buda rahatsızlığının bir kişilik çatışması ile ilgili olabileceğini düşündürüyor. Hızlı bir şekilde profesyonel yardım almanı öneririm. Önemli bir sorun olmasa bile bazı ilaçlar ile yapılacak tedavişler ve aile içi terapiler ile bu sorunu ailenin desteği ile aşacağını umuyorum.

        1. Asu

          Ben profesyonel yardimi alabilcegimi sanmiyorum anlattigim buyugumu bu yasa kadar cok bunalttim size bir sry sormak istiyorum psikolojik durumlar irsi olabilirmi?Veya anne karnindayken anne surekli olumsuz dusunduyse cocuk etkilenebilirmi?Benim bir buyugumde psikolojik sorun vardi cunku

          1. paramedikal

            Olmaz psikolojik durum ve algı bozuklukları çevresel etkiler ile daha çok ortaya çıkar .

  17. Buse

    Bu hayat gercekten bos. Sonucta bu dunyaya sinav icin geldik. Kotu dusuncelere kapalip iyice psikolojimizi bozmaktansa Allah a sıgınıp bol bol dua edip ibadet yapmaliyiz. Allah herseyi gorur yardim eder sabir edelim. Kendinize zarar vermekten bahseden arkadaslar Allah sizi ozenerek yaratmis bunlari dusunun. Asik olma sevgi meselesinden bahseden arkadaslar onlar sizi kaybetmis uzulmeyin hayat uzulmek icin cok kisa gulmek mutlu olmak icinde cok uzun. Allah yar ve yardımciniz olsun sizlere en icten duygularimla dua edicem..Allah a emanet olun.

  18. Feride esila

    Ben 22 yaşındayım ve özgüvenim hiç yok sinirleniyorum hemde hemen çok çabuk bazen de sinirden kendime zarar veriyorum ama o anlık hiç hissetmiyorum daha sonra acısını hissediyorum çok kırılganım böyle de olmak hiç hoşuma gitmiyor dertlerimi de kimseye anlatmak istemiyorum

    1. paramedikal

      Özgüven sorunu yaşayan bireyler toplumumuzda az değil maalesef bunun temel nedeni korumacı veya koruma güdüsü ile baskıcı ebeveynlik kültürümüz ailelerinden sıklıkla -Sen bunu yapamazsın!-Başaramazsın! ters,olumsuz motivasyonunu alan çocuklar birey olduklarında kendilerinden sorumluluk almaları,birşey başarmaları istendiğinde gördükleri zorlukları aşmak yerine kendilerini negatif,olumsuz besleyerek – Ben bunu başaramam savunmasının arkasına saklanmaktadır. BU sorunu çözmenin en iyi yolu sevdikleri, kendilerini iyi hissettikleri ilgi alanlarında ki başarılarını bilinçlerinde öne çıkarmalı ve aile,sosyal çevrelerinde bu başarılarını sürekli akılda,gündemde tutulmasını sağlamalıdırlar. Aslında bu tedavi kişinin sağlıksız ortam üreten çevresini rehabilite etmesidir bunun en güzel örneklerini çevrenizde başarılı olmadıkları halde sürekli kendilerini öne çıkaran figürleri örnek alarak çözmeniz mümkündür.

  19. Emıne

    Henuz 15 yasındayım ama hayat benım ıcın cekilmez bır cehennem. Kendimi bildim bileli maddi sıkıntı cekıyoruz. Ayrıca aılemden arada bır siddet goruyorum. Cok basarılı bır ogrenciydim taki liseye baslayana kadar. Lise benim icin yeni temiz bir sayfaydı fakat oyle olmadı . Lisenin ilk gunu kapandım oyle gıttım ailemden habersiz. Eve gelince babam cok kızdı kafam cok karıstı delirecektım derslere odaklanamıyordum ve artık acılmıstım fakat sadece derslerde . Beni tanıyan ve agzı olan herkez laf ediyodu ve cok geriliyodum . Buda yetmiyomus gibi sınıftan birine asık oldum ama o zengin ben fakir . O yakısıklı ben cirkın . O seviliyo bense yok . Her konuda benden ustun ve o beni goz onune aldı her gun hakaretler yagdırdı bana dalga gecti hocaların yanında bile ama ben ona daha cok baglandım ve sıgaraya basladım halbuki nefret ederdım… Simdi lise 2 oldum ama okulu bırakıcam 1 gun sonra hayatım tekrar kara gunlerine donecek malum yaz tatili . Okulum baya dereceli antepte ilk 6 da babam asla bıraktırmıycak okulu ama ben ıstemıyorum o pislik aldı yasama sevıncımi…

    1. paramedikal

      Emine kardeşim birine aşık oldum diyorsun ama demek ki osenin sevgine layık biri değil ki kader bu yolu açmadı sen dersine çalış başarılı bir öğVencisin o kadar çalış ki istediğin mesleğin eğitimini alacak şekilde üniversite başarısı elde et ve iyi bir meslek elde edip ihtiyacı olan çocuklara yardımcı ol, karşına hayırlı bir kısmet çıkınca kendi çocuklarına iyi bir anne baba olmak için çalış hayatın maksat ve gayesi çok karmaşık olmayıp iyi bir kul, iyi bir evlat, iyi bir anne baba olmak gibi temel değerler üzer,ne kurulmuştur.

  20. Ömer

    Hersey bundan 3 sene önce başladı bir kizi çok sevdim ama olmadi gaddarin tekiydi her gün her saat her dakika onu dusunuyodum arabada dolmusta yürürken uyurken geceleri uykularim bölünüp kalkiyodum uyku duzenim bozulmuştu her ortamda parmakla gösterilen güçlü lider ornek alinan sevilen biriydim cevremdekilere zarar verip kirmaya basladim onlar benim bu halime sasmislardi gucsuzlesmistim yasamak istemiyodum isyankar olmuştum sarkilara vurdum kendimi derbederdim alkol sigara sürekli kullaniyodum halada kullanıyorum vücuduma gore kilom iyiydi kilo aldim hissizlestim duygusuzlastim hayal kuramaz oldum hedeflerin vardi hepsi gitti gözümden hic birşey istemiydum sonra o kız bana geri dondu bu sefer ben istemedim artik is isten geçmişti ben ruhen bitmistim hiçbirşey beni mutlu etmiyordu ve zaman geçiyor ben sahada buyuyordum bu seferde maddi sıkıntılar baslamisti kahpe düzene isyanlar calismak istemiyordum okumakda ama eski ben değildim hedefleri olan güçlü disiplinli aynaya bakip bana ne oldu diyordum lise bitti üniversiteue gittim üniversiteyi biraktim cevremdeki herkes beni mutlu görüyolardi ama.benim içimde ölü bir insan vardi yalandan tebessüm gulmeler insanlar dertsiz saniyodu beni sonra uniyi birakinca tecili iptal ettirdim askere geldim şuan askerim jandarma olarak görev yapiyorum belki askerde duzelirim dedim ama olmadi acemilikde dilekce vermek isteeim doguya surun diye belki orda sehitlik nasip olur dedim kendi kendime ama olmadi kendi kendime konuşuyorum cevapliyorum uykum sifir dengesizlestim kendi kendime sebebsizce agliyorum gulutorum sarkilarda ariyorum teselliyi aşk para hiçbirşey para vermiyor bana yasama hevesim kalmadi konsantire motivasyon sifir sırf intihar haram diye yasiyorum belki evet çok gunahim var alkol iciyorum namaz kilmiyorum ama intiharin çok günah olduğunu biliyorum Allahada dua ediyorum sukreditorum öyle iste bir koza vuruldum ondan sonra çok da oldu ama sevemedim olmadi şimdide hicbisey umrumda degil insanlardan nefret ediyorum bu kahpe dünyadan kahpe düzenden yalan dostluklardan cikarcilikdan kavagadan kincilikden fesatlikdan insanlikdan nefret ediyorum simdi ailem ve bi kaç dostum var kaybedicek hiçbirşeyim yok ölüm bir umut benim için heves kalmadi artik yasim 22 şuan daha gençliğimin baharindayim arkadaslarim hayattan zevk almasini biliyor barlara discolara gidiyor arada bende gidiyorum anca.alkol içip oturuyorum onlar oynuyor benide cagiriyolar ama içinden gelmiyor oradan djye kapat bu zipti cikti sarkiyi muslum baba yok mu diyesim geliyor hicbisey beni mutlu etmiyo biktim artik kadınlara karsi ilgim sifir artik sivile dönünce ne yapicam diye düşünüyorum bende karar verdim uzman çavuş olarak kalmayi düşünüyorum zaten şuan çavuşum kolay olur diye tahmindeyim şehitlik bizede nasip olur belki zaten bu karanlik dünyada ha 5 sene yasamisim ha 10 ha 20 ne farkediyo sonunda Allahimin karsisina cikicaz en azindan az yasayalim gunahimiz az olsun biraz daha temiz cikalim karsisina diye düşünüyorum hatta bence insanlik olsun herkes ayni anda olsun kiyamet kopsun en azindan kimse kimsenin arkasından ağlamaz kimse kimseye üzülmez kimse kimseyi birakmis olmaz bunlari neden yazdigimida bilmiyorum belki de içimi dökmek istedim bilemicem hayattan biktim ama biliyorum ki bu dünyada güzelliklere var ama benim için mutluluğun adi var kendisi yok dostlar benim kaderim buymus düşünceli mutsuz isteksiz isyankar

    1. paramedikal

      delikanlı hayattan zevk almak die saydığın şeylerin hepsi zehirli bal hükmünde olup bir damla keyif binler damla zehir verir kalbine Allah sığın kötü huylarından vazgeç birgün kaşına helal süt emmiş biri çıkar bu günlerine uzaktan üzülerek bakarsın hayatın maksat ve gayesi kam alıp keif etmek değildir !

    2. yasmn

      bence bu durumda söylenecek tek söz tek cümle hayırlısı kelimesidir hayırlısı böyleymiş üzme kendini

    3. Ayşe

      Aynı durumda bende varım ama hiç içki içmedim çok sinirliym herkesin kalbini kiriyom aniden parlayıp sönüyom bana iyi bişy veriyor mu hayır namaz kiliyom abdest aliyom yasin-i şerif ölüm sakinleşiyom bende 22 yaşındayım kendime zarar vermemek için o pisliği unutmak için herşeyi yapımı şarkılar dinliom sigara içiom geri geliyo mu hyr kendi hayatini yaşio boşver ailem bni ewlendrmek istiyo ewlenemem diom ama hayirli bi nasip çıkarsa ewlencem amca öyle unuturum insan kendisinin doktoru olur en fazla somut hapis kullandım olmuo hiç üzülme rabbim hakkında hayirlisini eylesin

  21. duygu

    Annemle babam Çalışmamı istiyorlar fabrikada fakat ben istemiyorum. Caalısınca TV izleyemiyorum. Çalışacağım yer 3 vardiyalı ben hem vardiya isini sevmiyorum ablam calısıyor babamda TV izlememe izin vermiyor. Deliricem hepsinden nefret ediyorum. Keske Ölsem de kurtulsam. Herşeyime karışıyorlar.

    1. paramedikal

      Kızım annen baban senin iyiliğini ister televizyon denilen şey yalan hayatların başka yalanlarla birleşip milleti uyutmak için düzenlenmiş kapitalist düzenin uyuşturucularındandır sen gerçek hayatta gözü açık, emeği ile evine ekmek götürebilen akıllı ve duyarlı bir Türk kızısın !

      1. Aylin

        Haksizsin @paramedikal, bu herseye karisan baskici turk aileleri yuzunden binlerce genc yasamina son veriyor . Herkes istedigi gibi yasar insanlik dine gore yasam tarzina gore degildir .

        1. paramedikal

          sen mi doğurdun ki anne, babasından bu çocuğu daha çok düşünüyorum havasında hüküm veriyorsun, bu çocuğu bakıp büyüten, yeri geldiğinde olmayan imkanı ile okutup, bakan ailelerimize bu kadar toptancı eleştiri haksızlıktır. Bu mesajlarda baskıcı Türk ailesinin vermediği harçlığı ezilmiş zavallı çocuklardan biri senden istese anında toz olursun !

  22. ishak

    EĞER , mutlu değilseniz önce bir namaza başlayın , sonra sevdiğiniz kişilerle olun , kendinize bir plan yapın , ne kadar umutsuz olsanız da hayata hep pozitif bakın , çalışmıyorsanız kendinizi bir şeylerle meşgul edin veya çalışın . arkadaşlar benim de psikolojik sorun larım var hemde çok ama bunun farkında olup bunun la savaşmak ve hayata pozitif bakmak lazım saygılarımı sunarım 🙂 🙂

  23. Yasemin

    Hüseyin kardeşim, satırlarında gözyaşlarını görebildim, duygularını içten hissederek hiç sıkılmadan okudum yazını, hayatını ve hislerini. Genç bir kardeşimizsin hayat seni erken sınamaya başlamış olabilir ama anlattığın kadarıyla güçlü bir gençsin. Acılar güçlü yapar çünkü insanı. Sen daima kendine güven, azimli ol, hırslı ol, bulabildiğin bir işte çalış mesela, ardından istediğin bir bölümle alakalı üniversite okumaya gayret et. “yaa ben ne anlatıyorum sen bana ne diyorsun.” deme. İmkansız olarak bakma, nefes alabiliyorsan, umudunu kendin yaratabilirsin, daha çok genceciksin, daima şükredebileceğin bir insan var yanında o da ablan, daima bir olun bu hayatta. Sende daima ablana yardımcı ol. Niye söylüyorum bunları bende bilmiyorum ama yazmak ve belkide haddim olmayarak tavsiyede bulunmak istedim. Son olarak ne olursa olsun her zaman iyi kal hüseyin kardeşim, çünkü iyi kalırsan eğer, bu dünyadaki en değerli insanlardan birisindir demektir. Kendine daima güven ve hoşçakal…

  24. YAŞAM

    Adım Hüseyin 19 yaşındayım babamı 18 sene önce kaybetmişim hiç görmedim sesini bile duymadım hatırlamıyorum bile çok saçma bir şekilde bizi terketmiş basit bir hastalıkla (Şeker hastalıgı) baş edemeyerek dikkat etmeyerek düşüncesizlik yaparak gitmiş 15 yaşıma kadar annemle büyüdüm birde ablam var (22) dünyalar güzeli hayatımın bir parçası 15 yaşım da annem bir hastalıga yakalandı (Gögüs kanseri) sizler için vardım var olucam dedi tam 2 sene her günümüz hastane de umut aramakla geçti o kadar zor ki doktorların agzın dan güzel söz duymayı beklemek düşünsenize canınız dan bir parça kopmasın diye her gününüzü hastaneler de harcıyorsunuz duyguların en güzeli kaybetmelerin en kötüsü 16 yaşımdayım annem artık hastaneye gitmiyor ve evde yatıyordu kimseyi tanımıyor yemiyor içmiyor sadece benim yüzümü tanıyabiliyordu ne kadar acı keşke beni de tanımasaydı bırakıp gidicegini anlamasaydı gözlerime bakıyordu sadece çıktım gittim uyudum sabah çıglıklarla uyanıyosunuz ablamın anne nolur seslerini duydum dünyalar böyle yıkılıyomuş gibi oldu bedenime dökülmüş kaynar sular hissediyordum her ne kadar gitme desen de çoktan gitmişti.. Ablamla bir başımıza kaldıktek kelime edemiyorduk birbirimize içim den napıcaz sesleri her ne kadar içimizi tırmalasa da şuan 4 seneye yakın oldu geçiyor bile devam ediyoruz ablam çalışıyor ben okuyamamıştım annem çok istemişti ama cahildim ta ki annem ölene kadar 16 yaşım da 25 yaşın da bir adam oldum olgunlaştım açıkögretim lise 4 sınıfa gidiyorum tabiki de kolay büyümedik ablamla çok zorluklarla ilerledik şuan ki durumumuz berbat denilecek kadar kötü hayat şartları maddi sıkıntılar baş göstermeye başladı ama kime ne diyebilirsin ki sesimi bile çıkaramıyorum ablama çünkü elinden geleni yapıyor her ne kadar gülümsesem de olmuyor çok kötü 4 senedir psikolojim bozuk bir şekilde geziyorum bir insanın bunu kendine söyliyebilmesi kolay degildir ama ben söylüyorum çünkü arkadaşlarımı herkesi kaybettim uzaklaştım hepsin den arkadaşlarımı eksilttim sigarayı fazlalaştırdım günde 1.5 paket sigara içmeye sabah öksürüklerle uyanmaya başladım artık bana zarar verdiginin farkındayım fakat onsuz daha çok eksilicekmişim gibi hissediyorum cebim de hiç param kalmıyor malesef zaten yoktu da olanı da bu merete vermeye başladım ama dün bir magaza dan tütün almaya başladım kendim sarıp içiyorum daha ucuza geliyor ama açıkcası hiç begenmedim ama yapıcak birşey yok staj için bir yerler aramam gerekiyor lise 4 oldugum için fakat okul dan staj dosyamı almaya gittigim de 50 tl memur dan makbuz kestir gel al dosyanı bekliyorum dedi tabi sayın dolgun maaş alan müdür yardımcısı dolmuşa vericek parayı zor buldugumu bilmiyor anlatsan da anlamaz ki çünkü bi benzeri olay başıma gelmişti o kadar dahi yok mu cebin de demişti gülmüştüm sadece usulcana kaçtım hocanın yanın dan zaten ablam 100 lirasını çaldırmış çalıştıgı yerin dolabına cüdanını koyup kitlemeden gitmiş para öyle söyledi tamda ben para isteyecekken onu söyleyince birşey demedim para mı lazım dedi evet dedim kartım 70 lira var al dedi şimdi 50 lira alsam kalırdı 20 lira hiç gerek yoktu yok sorun yok sen idare et dedim onla ay başını bekle dedi bana ay başına da 1 hafta var ay başı dedigimi de bakmayın sadece 1.350 lira para alıyor borçlar falan hiç kalmıyor yani anlıcagınız fas fakiriz ama sorun yok hep bir şekilde yürüdü okulu bırakıp çalışmayı düşünüyorum ama izin vermiyor ablam ee kalkıp da sen ona para yetmiyor neden izin vermiyorsun diyemezsin oda incilir o incilirse ben koparım inanın bana şuan bunları neden buraya yazıyorum bilmiyorum ama biliyorum ki kimse okumucak bu kadar uzun bir yazıyı ben olsam bende okumazdım yalnızlık işte ablamla çok sohbet etmiyoruz ikimiz de içimize kapandık benim de hiç arkadaşım yok dertleşebilicegim biride yok o yüzden bugün kendimi çok kötü hissettim bunu buraya yazmak istedim ama okuyanlar ilk defa ve ilk defa benden böyle şeyler duyucak devlet hastanesine bir psikologa gittigim de toplam da benimle sadece 3 dakika konuşuyor ve hiç bir şekilde açılamıyorum onada hak veriyorum çünkü cebim den para vermiyorum belirli bir maaşla sayısı belli olmayan kişileri dinliyor bütün gün beni dinlicek hali yok yazıcaklarım bu kadar Herşeye ragmen hayat devam ediyor.. Özür dilerim bunları buraya yazdıgım için okuyan kişilere de teşekkür ederim şimdi den.

    1. peri

      Ben senin düşüncelerini ve sıkıntını hiç sıkılmadan okudum emin ol kalben yanındayım beni hiç tanımasanda 🙂

    2. Saim

      Ben okudum sonuna kadar kardeşim
      Madem ablan Okadar istiyor okumayı oku ve senin gibi çok insanlar var

    3. kubra

      Huseyin bey bende okudum yazdiginizi siz uzun yazmissiniz ama bn kisa bir sekilde ozetleyecegim.15 yasimda evlendim liseyi disardan bitirmeye karar verdim tabi bu surecte bir oglum oldu zorluklarla okumaya gayret ettim carpim tablosunu bilmeyen ben hirs yaparak ygs sinavinda 15 matematik cevapladim yani kisaca azmettim calistim okudum ve mezun oldum. Simdi universiteye kayit yaptrdm bakalim kismet sonuna kadar ulasabilecek miyum bilemiyorum. Ha dedin ya maddi sikknti cekiyrm diye bnm hic ama hic yoktu kitap dilendim ya resmen herkesen para degil kitap dilendim. Sonra anladim ki kul kuldan birsey istrse ya karsiligini vercek yada eli bos donecek bnde herkes alay etmesine ragmen Allahtan istedim 1 sene istedim olmadi ve hic ummadigim anda ummadigim yerlerden yardim aldim okulu bitirdim. Dahasi coookda bn kisa kesiyorum burda vurgulamak istedigim Allaha sigin umidini kaybetme hirs yap ve ASLA VAZGECME

  25. Berkant

    Süreki mide bulantısı çekiyorum.. Evet önceleri sadece üniversite için gittiğim ilde ilk günler çektiğim mide bulantısı artık yer farkı olmaksızın sürekli gün aşırı bulanıyor.. Kendimi motive ediyorum biraz hafifliyor fakat hemen tekrar boy gösteriyor. Bu durumu yaşayan varsa eğer yardımlarınızı bekliyorum. Allah herkese şifa versin…

  26. DÜŞÜNDÜŞÜÜ

    merhaba ! öncelikle şunu ifade etmeliyim ki neden yaqzdığımı bile bilmiyorum.
    ben 9 yasında calısmaya basladım ve hayat bana cok ağır yukler le geldi üstesinden gelmeye calıstıkca superwomen gibi oldum..
    ailemde bir sorun olsa ben çözerdim maddiyat dense borc harc eder yine maduriyeti kaldırırdım ve kendimden yasca buyuk kucuk kim varsa sorunlu insanları dinlerdim ve onlara baska acılardan bakmalarını söyler ve bunu nasıl yapmaları gerektiğini anlatırdım ama şimdi dusunce karmaşası yaşıyorum sağlıklı düşünemiyorum tıkandım kendimle ilgili neolursa olsun gecicek güçlü olmalıyım derdim ama olamıyorum artık pess etme duygusu ağır basıyor istigrarsız devam ediyorum her basladıgım işe:
    25 gun sonra evleniyorum ama mutsuzum hiç birsey yolunda gitmiyor die kendimi yıpratıyorum ve bu düşünceden çıkamıyorum artık benim de yardım almaya ihtiyacım olduğunu düşünerek yazdım sanırım neden yazdım bilmiyorum ama tek bildiğim sağlıklı düşünemiyorum halsizlik tembellik duygusallık asabiyet hepsi olustu tek bildiğim mutlu olmanın yollarını bulamıyorum yardımcı olursanız memnun olucam TEŞEKKURLER..

  27. Buse

    Küçüklüğümden beri abimi çok severim hatta sosyal ağlardaki şifrelerimi bile hep abimle ilgili yaparım ama son zamanlarda abimde bir güven eksikliği hissettim artık eskisi gibi değiliz abimle ve şu an ondan nefret ediyorum beni her yerde gözetliyor bir şey dediğimde inanmıyor geçen gün arkadaşlarım büzüm evimizin camına gelmişti evimiz 1. katta olduğu için tırmanıp cama oturabiliyorlardı ve ben akşamları dışarı çıkamadığım için hep onlar benim camıma geliyor ve öyle konuşuyorduk sonra bir anda abim geldi ve her şeyi yanlış anladı camın mermerinde oturan arkadaşım (erkekti) aşağıya atladı tam gidicekken abim geldi ve “gençler sessiz olsanız çok iyi olur” diye bağırdı ve ben orda çokk utandım arkadaşlarımdan abim adına özür diledim ve dün yine aynı şey oldu bu sefer abim odaya birden gelip arkadaşlarıma bağırmasın diye kapıyı kilitledim böylece abim odaya girmeden onlara bağırmadan kapıdan anlaşabilirdik herneyse yine camın mermerine oturdu öyle şakalaşıyoruz abim geldi ve kapıyı açamadı tabiki bağırdı bende açmak zorunda kaldım “napıyosun sen! bu kapı. bidaha kitlenmeyecek!” diye bağırdı ve odadan anahtarı alıp gitti. Neyse bişey demedim arkadaşlarım ordaydılar konuşuyoruz ama çok acayip kısık sesle konuşuyoruz sonra abim tekrar geldi ve ben de o sırada camı kapattım “buse senin ağzına sıçarım” dedi bir kaç kere ve odamda biri var mı diye baktı. “kim bilir napıyosun burda ben enayi değilim” diye bağırdı odamdaki bür şeyi yere attı nerdeyse kırılacaktı sonra kapıyı sertçe kapatıp kendi odasına gitti ben de öyle hiçbir şey demeden kalakaldım yatağıma yattım kulaklığımı takıp müzik dinledim o sırada tekrar geldi annemleri uyandırmıştı “şu kızınıza birşey diyin, ben elalemin çocuklarının sesini kendi odamın içindeymiş gibi duymak zorunda değilim” dedi ve ben yine hiç birşey demedim öylece telefonla ilgilendim abim gidince ağlamaya başladım abimdeki güven ve sevgi duygusu artık yokolmuştu halbuki ben sevgilim olsa abime anlatırdım ki zaten 1 tane oldu. Şu an hiç iyi değilim küçüklüğünden beri abime aşık olarak büyüdüm gerçekten çok seviyordum ama artık nefret ediyorum bu yaşadıklarımdan sadece 1 tanesi keşke abim ölsede kurtulsam diyorum artık iyice saçmalamaya başladım bileklerimi morarttım hiçbir gün mutlu olamıyorum çok büyük hayal kırıklığına uğradım yaz mevsimindeyiz evde montla dolaşıyorum telefondaki bütün uygulamaları sildim whatsapp vs. artık kimseyle görüşmek istemiyorum abimin o dedikleri aklıma geldikçe ağlayasım geliyor daha önce hiç bu kadar yalancı durumuna düşmemiştim abim resmen arkadaşlarımı camdan odama aldım sanıyor inanamıyorum bana nasıl güvenemez gerçekten çok büyük hayal kırıklığındayım şu son hareketleriyle psikolojik baskı yapıyor bana lütfen yardım edin abimin güvenini nasıl kazanabilirim yada abimi nasıl sevebilirim şu an cidden nefret ediyorum keşke ölse bende ölsem hayatta en değer verdiğim kişiden bunları duymak çok zoruma gitti hani insan sevgilisinden ayrılınca hayal kırıklığına uğrar ya ben de aynen öyle oldum şu an hiç gülemiyorum sanırsınız mimiklerimi kaybettim öylece etrafa bakıyorum ne yapmalıyım yardım edin

    1. paramedikal

      belki kendinize özel 1 alana sahip olmak istiyorsunuzdur!

    2. Kaptanceyo

      Senin adına üzüldüm benim abim yok ama benimde ailevi sorunlarım var. Küçüklükten kalma bişey sanırsam. Ama ben seninde olsam abimi ummadığı anda kolundan çeker senin neyin var bana neden böyle yapıyorsun? Ben sana naptım daha düne kadar seninle herşeyi yaparken neden benden bu kadar nefret ediyorsun derdim. Senin bir sıkıntın var ve benden çıkarıyorsun bana anlat hem sen kurtul hemde benden uğraşmaktan vazgeçersin derdim biz aileyiz derdim böyle birbirimize küs kalarak kavgayla anlaşamayız derdim. Buse sana içtenlikle söylüyorum git abinin kolumdan çek ve konuş konuşmak istemese bile zorla. Umarım abinle eskisinden daha samimi ve mutlu olursunuz

  28. hamza doğu

    Ben psikolojik rahatsızlık yaşıyorum sürekli tırnaklarımı yiyorum bazen saçlarımı koparıp tomar tomar yoluyorum durduk yerde ağlama nöbeti geçiriyorum sana musallat olmuşlar diye bana 3 sefer kurşun döktüler şimdide hocaya götürüp nusha yaptıracak diyorlar. Ne yapmalıyım evlensem düzelir miyim çoluk çocuk meşgalesi iyi gelir mi? bu arada işsizim iş arıyorum yıllardır iş bulamadım iki diplomam var. Partiye kayıt olsam bana iş bulurlar mı?

    1. Elif

      Evlenmek o kadar kolay alınabilecek bir karar degil!.

  29. Ela

    İnsan ne yazıkki hayatta herzaman mutlu olamıyor böyle bir sıkıntı ne yazık ki bende de var ama hayat ışte herzaman yüzümüze gülmez önemli olan azimli olup umutlu olup hayata sıkı sıkı tutunmak çünkü nasıl yasarsanız yaşayın bir gün elinde sonunda bu hayattan çekip gidicez kendimizi üzmeye hiç gerek yok arkadaşlar .Allah yardımcımız olsun

  30. Psikolojim bozuldu artik

    Ailem hayatima cok karisiyor hep kendilerinin dediginin olmasini istiyorlar onlarin dedigini yapmadigimda reddetmekle tehdit ediyorlar onlar icin 3 kere sevgilimden ayrildim herkese bi kulp buldular insanlari hep kotulediler bana artik insanlara guvenim kalmadi aska sevgiye guvenim kalmadi kimseyle birlikte olamiyorum insanlardan nefret ediyorum evliliktende nefret ediyorum psikolojim bozuldu nolur yardim edin

    1. paramedikal

      sevmek güzel fakat evlilik sadece tek başınıza karar verilecek bir durum değil evlilik kurumunda iki aile aslında evleneceği için bazı ciddi konularda anne-baba fikri, duası almak bence zorunludur. Aileniz Sizin için en iyisini isteyeceği için onların görüşünü de dikkate almak ve ayrıntılı olarak meseleleri konuşup en uygun kişiyi bulmak gerekli yoksa sevgili denen kimseler şu zamanda çoğu zaman bir eğlence peşinde koşan ipsiz sapsızlardan başka birşey değil maalesef !

  31. Yeşim

    2 yıllık bir üniversite bitirdim 20 yaşındayım suan is arıyorum ailem koyde olduğu için mecbur onların yanına geldim. Lisans tamamlamam lazım. Maddiyat yetersiz bu yüzden çalışmam lazım. Köyde boş bos beklemek canımı sıkıyor. Boşlukta kalma korkum var zaten hep vardı. Koye gelince hep canim sıkılıyor ruhum daralıyor bos bos zaman kaybettigimi düşünüyorum. En ufak birseye bile aşırı sinirlenebiliyirum. Uykum geliyor uyumak istemiyorum çünkü biliyorum ki yarinim bugunumle aynı olacak. Bu beni çok üzüyor kimseyle de konuşmak istemiyorum. Ot gibi yaşıyorum… ?

  32. sevda

    Sevgilimle ben biribirimizi cok seviyorduk hep evliliklten bahsediyorduk ciddiydik birbirimizle ama her hafta ayrilip barisiyorduk anlasamiyorduk çünkü ama bu sefer yapamiyacagini soyledi birbirimizi cok seviyoruz ama mutlu olamiyoruz hergün bi sorunla karsi karsiya geliyoruz dedi ve ben depresyona girdim canim cok aciyor ben onu nasil aklimdan ve kalbimden cikarabilirim cokk zor ve ben onu hâlâ çok seviyorum oda beni cok seviyor 🙁

    1. kenan

      bos işler ben seni seviyorum o seni seviyordu değmiyor 8 senelik sevdiim sandığım evleniyor inan o senini kadar üzülmüyoesur işin garip tarafı kimsenin umrunda olmassın

    2. Aytac

      iki ideal insan hecvaxt bir yerde ola bilmir sevda xanim meselen men xerceng burcuyem menim se3vdiyim oglanda xerceng burcudu tutaqki deyirem aaa….aha biz ikimiz meselen bir yerde ola bilmirikde cunki o inadcildi mende inadcilam dusur bu vaxt dava o sozunu yeridendi mende yeriden bax bele hadiseler olanda dusur ister istemez mubahise bir ideal insanlar bir birini sevsede birlikde ola bilmir bire eyni burcde olan insqanlar…

  33. ferahnaz

    ne aglayabiliyorum nede gulebiliyorum saatlerce bos bos bakiyorum asiri sinirliyim insanlardan nefret ediyorum hic kimseyi gormek yada duymak bile istemiyorum ben iyiyim diyen bile vardir cikari yasamak istemiyorum olmekten de korkuyorum uyumak uyumak uymak istiyorum sadece

    1. paramedikal

      güneşli havada parklara gidip masum çocukların kahkahalarını dinle ve sonra bir hastanenin bahçesinde dolaşan hasta çocuklara bakıp onların ümitli gülüşlerine kulak ver hayatına anlam verecek birşey bulmak daha kolay olacaktır

  34. salih

    tuvalet sorunu yaşıyorum tuvalete gidiyorum ama oturmak istemiyorum kakam geliyor sebepsiz bir şekilde tutuyorum sonra kendi kendime neden tutuyorsun yapsana ışte diyorum kendi kendime ve çok çabuk terliyorum ve aşırı sinir oluyor kendimi rahatlatmak istiyorum ama olmuyor zor oluyor yapmadığım için altima kaçırmaya sebep oluyor yaşım 15 gerçekten çok utaniyorum duş alırken ağladığim oluyor lutfen yardim edin tavsiyeler verin bu şey bana birden oldu

    1. paramedikal

      ileri tetkik ile konunun incelenmesi uygun olur istemli dışkı tutulması altta yatan psikolojik sorunlar, organik durumlar, kabızlık ve sonrası gelişen ağrılı defekasyon nedeni ile büyük abdestin dışarı atımından kaçınma gibi farklı sebeplerden olabilir

  35. bahar

    bugun 1 hafta 1 gün oldu anneannem öleli ve ben anneannem öldüğünden belli kendimde değilim nereye baksam onu görüyorum bi gülüp bi ağlıyorum herdakika yansımalar görüp karanlıkta kalamıyorum cok kotuyum böyle ikindi ezanından sonra içime bi sıkıntı giriyo hemen uykum geliyo hep aglamak istiyorum napcam çıldırcam ya

    1. paramedikal

      30 günü geçen yas durumları patolojik yas olarak adlandırılır yani tedaviyi gerektirir 8 gündür bu üzüntü ve yas,depresif psikoloji normal ve insani bir durumdur başınız sağolsun

  36. kelebek

    Ben 34 yasindayim bugune kadar hep baskalari icin yasadim iyilik yaptim nezaman kendim icin bisey istesem hep sorun cikti haksizliga tahamuulum yok hep buyuzden kaybediyorum bir kizim var onun varligi beni ayakta tutuyo evliyim ama esim varla yogun arasinda hic bir gun icinden gelerek benim icin bisey yapmadi aksam isten gelirken ariyo ne alim diye ekmek desem sadece o ekmegi alip gelir cocugu icin bile demezki bir cikolata alim bu beni cildirtiyo soyleyince ben sucluyum surat asar hic konusmaz cekilir bir koseye ben nezaman adim atsam duzelir yoksa bu durum 1 hafta veya daha fazla devam ederr bazen dusunuyirum bendemi sorun diye oyle dayak felan yok alahtan ama bazende susmasindansa keske bagirsa cagirsa en azindan kendini beli eder bu susup oturuyir yemek bile yemiyor yani benim yaotigimi gider bakaldan buskuvi felan alir yer yada oturur cekirdek citlar bu beni zivanadan cikartiyi hicmi uzulmez bu insan ben moralim bozuken bogazimdan bir lokma gecmez sasirip kaliyorum acaba benmi bu kadar buyutuyorum diye ise gider ordan beni arar bende buna kiziyorum arkadas ben zaten evdeyim sende evdesin niye yan yana gelip sorunu hal etmiyinda disari ccikinca telefona sariliyosun yada feysbukdan paylasim yaoar yalnizim felan diye ne sacma bisey sizce kim haksiz lutfen yardim edin ne yapicam bilmiyirum bosanamam cocugum var

    1. Rifat

      iyilik daima iyilik getirir aksini düşünmek karamsarlık doğurur. iyilik yapmaktan geri durmak insanı öldürür, bununla aynı anlamda 2015 yılında ‘İnsanı İyilik Yaşatır’ mottosu ile ülke genelinde iyilik teşvik edildi. bende şöyle diyorum iyilik yapacak insan en mümtaz varlıktır!

    2. Ayla

      Sen kocani takipe al derim.Kardesim biz kadinlarda bir güzel ayaklarimizin üstünde dururuz.bosanmak icin cocugu bahane etme cesaretini topla her seyi
      Göze al düsün öncesini sonrasini ayarla
      Yola koyul.Bir kadin erkeginden beklenti
      Lerini alamiyosa hemen bosanmali.Benim gibi 28 sene beklememeli.kendinizi kimsenin mutsuz etmesine musade etmeyin derim.daha änce bosanmadigima cok pismanim hic degmezmis kendimi yipratmaya.

    3. Baydurden

      Eskiden aşık oldugu biri vardır büyük ihtimal terk edilmistir, bir daha onunla oldugu gibi mutlu olacagini zanetmiyordur, suan zorunlu olarak evlilik hayatini yasiyor, ölümü bekliyor görevini yapiyor ama mutlu degil gercekten yalniz hissediyor senlik bi sorun yok

      1. paramedikal

        sorunu çözmeye yönelik bir paylaşım olmamış sorunun sebebine yönelik bir paylaşım olmuş

  37. Elfin

    Ben de insanlarla konuştukça kalbim kırılıyor onu sevdiğimi söyledikce kötü davranıp laflar ediyor ben daha geçen sene böyle değildim yalan söylenmesi bile anlamazdım ama şimdi kimseye güvenim sevgim kalmadı ama birileriyle konuşmayı dedikçe de bişey oluyor konuşuyorum ne yapacağımı bilmiyorum??içime kapandığımı söyler herkes evet çünkü sorununu söyleyince bunun sizin için küçük bişey olduğunu düsüneceksiniz ben bu sene insanlardan bıktım kısaca?”ne sorunun var”denmesinden bıktım sen değiştin diyorlar ben değişmedi kendimi açığa çıkarttım?somurtkan oldum?koca bir sene yatılı kursta kaldım kendi sorunlarım yetmez gibi insanlar beni delirtti saçma şeyler karışık şeyler çiziyorum görenler psikopat dese de bütün suç zaten onların beni bu hale getiren sizlersiniz diyesim geliyor karşılarına çıkıp?ama olmuyor????…

    1. Rifat

      açık havada güneşli günlerde kırlarda gezip küçük çocukların oyunlarını seyredip kendinin de küçük bir çocukken kurduğun hayalleri düşünüp geleceğe umutla bakarsan kendin gibi hayata umutla bakan insanlarla karşılaşırsın birgün veya bir hastanenin bahçesinde bir saat yolüstü bir bankta oturup gelip geçeni seyret, fırsat bulursan onlarla konuşup dertlerini ve hikayelerini dinle fayda göreceksin!

  38. Elgun

    Hayatmi ? Hayat aslinda bi gecmis .Yarin mi olucak?Ne yapicam diyosun Bi bakmissin Oda gechmis Aslinda Hayata Gecmise bakarak yasamaniz lazim .Aslinda Her seyi oldugu gibi kabul edib icinde bulundugun zamanin farkinda olmamiz lazim.Hayat çok guzelliklerle doludur Sadece kendinize inanin bu yolda çaba gosterin O zaman bana hak vereceksiniz .Hic bir Canli direk boyumuyor Gerek biri su versin gerek biri kendini doydursun gerek ve s. Yani dediyim caba gosteriyolar Mucadele veriyolar ihtiyaclarini dogru karsiliyolar .Dogru Mucedale seni Psikolojik Olarak hayata guzel bakmani saglicak .

  39. halime

    Ben herseyden sıkılıyorum .ben bi hemsireyim 18 yaşında calismaya bbaşladım gençler dışarda gezerken arkadaslarla takılırlarken ben geçim derdindeydim.hastanede kendimden büyük insanlarla uğraşıyorum bu bana özgüven veriyordu ama bu güven sadece çalışma ortamında oluyordu dışarı çıktığımda pasif biri gibi hissediyor dum .şimdi 21 yaşındayım hala çalış yorum kendimi baya aşkım 🙂 artık farklı şeyler yapıyorum şimdi ki sıkıntım da başladığım işi yarım bırakıyorum istikrar kaybı var ne yapıcam bilmiyorum ama bununla da baş etmem lazım tek bildiğim o .

    1. Muhammet Çiloğlu

      Bende küçük yaştan beri çalıştım hep geçim derdi ama senin ki gibi değil benim daha zordu
      Hep içime kspandim şimdi bir topluma girmeye çalışıyorum ama tam ayak uyduramiyorun maddi sorunlar engelliyor şimdi nasıl miyim hala ayniyim çünkü bu hayatta bi destekçim yok 8 yaşından beri çalışıyorum ne elde ettin desen koca bir hiç ?

      1. Insanlardan sogudum hep cunku hep ayni yuzlerini goruyorum hepsi ayni bni soguttular karaktersizlikleriyke kisiliksizlikleriyle

        Sadece sen değil bn de babam abim sayesinde bn hep dislandim dayak yedim siddet gordum.arkadaslarim sayesinde ilkokuldayken dislandim.daha onceden kendimi pasiflestirdim.liseye gittigimde arkadaslarimin yanina vardigim zamn arkadaslarima bisey soylegecegim zamn dusunmeden kekeme olarak konusuyorum.arkadaslarim bna diklendigi zaman bisey dahi yapamiyorum.bir sey soylemeye kalksam ağzımdan sacma sacma kelimeler cikiyor.abla. konusur bn susardim daha dogrusu kendisi konuscagi icin bni susturdu ve simdi icine kapanik bir cocuk oldum ciktim kimle konusmaya calissam hep huzursuz hep kafamdan ellerimdem ayaklarima kadar korkaklikk icinde hissediyom.ve hic kimsiye karsi gelemiyorum .hic kimse ile iletisim kurmak istemiyorum acaba su neder bnm hakkim da bu neder bnm hakkimda diye diye tedirgin oluyorum.ben kimim sanki birileri bnm icimde birisi varda o yonetiyo gibi bn kendi kendime lavaboda oda da konusuyorum bn de ayni sen gibi bir sizofren hastasi olup ciktim.bnm yasantim sanki cok mu guzel ha abimin karisi yuzunden kendi oz ailem bna dusman kesildi bni disladi o hep yalan soylerdi bn dogrulari aileme ne kadar anlatmaya calissam olmazdi.ailem onun yalanlarini bilse dahi onu hep tutardi.1.5 senedir bn nerde durdugumu bilemezdim kalkar hep ayni dusunceler aksama kadar bn cok cektim kotuluk Hep bn yalanci cikardim.inancimi hep kaybettim umudumu da .bnm simdi psikolojim bozukk bir psikolaga gitmek istiyorum gidemiyorum simdi gitsem ne dicem yine sacmalarim diye korkuyorum psikolojiye gitmekten cekiniyorum.simdi insanlarla konusmadigim icin insanlar bna suratsiz muamelesi goruyorlar.kendini begenmis milleti hep azarlayan olarak goruyorlar bni babam abim hep dovdugundd onlardan nefret ediyordum cunku neden babamin dovmesini bosver babamin annemin agir laflari bni yerden bi yere mahvederdi.hangi bir ana baba evladina Allah belani versin git as kendini oldur yada insallah kaza edip gel kazada olursun der haa.basta bna ailem dusman.el cocumlugunu yasardida bn cocukken olgunlastim.simdi o yengem olacak serefsizi her gordugumde simdi gecmisimi hatirliyorum ailemin bna ne dediklerini bni nasil dovduklerini.Allah’a hep bni gecmisimle yargilama nolur her
        Seyi unutayip diye diye yalvariyodum Rabbime o orosbuyu gordukce hep aklima gecmisim gelip aglarim simdi bn de ne icimdeki sevinclerimi biraktilar ne de bn de bir umut nede bn de saglikli bi dusunce biraktilar.bnm 4 senedir sevdigim bir insan var hem de karsiliksiz onun haberi olmadan dort sene boyunca sevdim ve seviyorum sevmeye de devam edecegim.ben bu hayatta sunu ogrendim ki neyi hep cok istediysen o jep senin imtihanin oliyor.o kisi bnm babamla onu. Babasi amca cocuklari yani kuzen .Rabbim bni onla hep imtihan ediyo.bn Rabbime hep dedim ki ya bnim anlima yaz yada onu kabimden sök at unuttur her zamn rabbime dua ettim.Ama Allah ‘a soz verdim.Eger o bir gun baskasi ile evlendigindd o zaman unutmaya baslayacagim dedim.demekki bni hic sevmemistir dedim.bir de bisey soyleyecegim bm topluma cikinca carsiya falan kendimi kisilerle kiyaslayip sunlar cok guzel giyiniyo veziyo ohh hayat bunlara guzel.deyip.bn de kendimi kiyasliyorum.ve kendimi toplumun icinde ezikk hissediyorum.ve bir insanla karsilasirsak tanidikla ailem o kisiyle konusuyorsa bnm de hep konusmak icimden gelir.ama konusamam simdi baslarim sacmalamaya diye ve bni bisey susturur.icimdeki ses kalbim sanki kararmis gibi bissederim ve mideme giden yolda sanki bisey oturuyor ve beynim sanki olu gibi sacma sapan konusuyomm konussam konusamiyorum kafam gunesi gorduvun de hep duruyo bnm hep anlama proplemim oluyo.ve bunlari bna yapan oz ailem yuzunden bn asla ruhum daki cocuga ulasamiycam on yargilarii asla ve asla kiramiycam arkadaslarla takilmayip.yanliz olup.gitcem herkes icindeki kus kipirtilarini duyacak ama asla bn duyamiycam bn namaza basliyim belki her dua ettigim de rabnim bni duyar psikolojimi iylestirir.diye dusunuyorum ama o sirada vesvese oluyorum usengecligim oluyor ve icimden sen de bel fitigi var idrar kaciriyosun sen kilamazsin mane bul ve uret diyoo.bn sinirli bir insanim b. Sinirlendigim zam. Kendimi görmeyip
        Zararlar veriyorum hep kendimi oldur de kurtul diye aklima giyor ama onuda yapamıyorum cunkuyse korkuyorum ve cesaret ediyorum ve oteki dunyami düşünüyorum.peki siz bu boyle durumlarla karsilasip.napardiniz ailenizden surekli dayak atip siz hic her aksam bir battaniyenin altina giripte agladiniz mi peki hic sesiniz cikmasin agladiginizi fark etmesinler diye parmaklarinizi istirdiniz mi acinizi icinize gomup her aksam ağlayip hic kimsiye belli ettirmediniz.ve bu meseleyi hep gurur yaptiniz mi bn yaptim ve kin nefret ofke hersey geldi kalbime ve Allah’a dua edip her kavga ettigimle onla nolirsun ya rabbim bnm bunlari kinimi nefretimi ofkemi at icimden nolursunuz diye yalvardiniz mi haa ve simdi bn ne yapmaliyim acil bna tavsiye verin
        Yasadigim butun olaylari bn nasil unutacagimmm haaa nasilll????

        1. paramedikal

          Kızım namaza başla Allah’a sığın sana hayırlı bir yol açması için dua et.

  40. Aylin

    Okudum tüm yazılanları.değerli arkadaşlar insanın kendini sevmesi bence tüm dertlerin sonu lütfen ikl sıraya kendinizi koyup sevin.yaratıldık ve sorguluyoruz infoteizmide bir inceleyin mutluluk sadece insanın kendi elindedir az beklenti çok mutluluk

  41. Keşke çocuk kalsaydım

    ben insanları sevmiyorum tabi onlarda beni sevmiyor en iyisi böyle kimseyle zorunda kalmadıkça asla konuşmam okulda böyle deildim ben aslında gayet makaracı bi çocukdum insanları tanımamıştım şimdi insanları tanıdıkdan sonra bu oldu uzak durdum herkezden

    1. lsd

      tanımadığın bir insana bile yardım et veya güzel bir şey söyle, mutlu olur ,mutluluğu sana geçer. Enerjiye inanmalısın insanlardan hayvanlardan doğadan enerji almalısın ki mutlu olabilesin. Diğer insanları takmak yerine önce kendinle konuş. Hobilerinle uğraş gibi klasik bir cümle kullanıcam ama bunu dikkate al. gördüğün ilginç şeylerin fotoğraf albümünü yap koleksyonla uğraş bir şeyler üret .başarılı olduğunu gördüğünde özgüvenin de gelir . işe sahile gidip etraftaki sesleri dinlemekle başlayabilirsin

  42. misafir

    Bütün insanlardan nefret ediyorum ailemden bile
    Lütfen yardım.ci olun Allah aşkına yardim edinnn öldurcem kendimi yoksa kendimden bile nefret eder hale geldim lütfen yardımcı olun:((

    1. Kader

      Inanki aynı durum hepimizde var ?Rabbim iyi etsin hepimizi

  43. cansu ceren

    Ya anlamiyom insanlari her seyden herkesten korkar oldum

    1. songul yilmaz

      ben cocuklugumdan beri abimden soddet goruyorum.okul birincisiyken su anda kendi kendine konusan bir sizofrenim.calisamadigim ve kimse bana yardim etmedigi icin hala ayni evde yasiyorum.ve bu boyle surup gidiyor.kafama defalarca yumruk yedim.ayrica kufurle hakaret isitiyorum.erenkoyde yattim.gozum bile kor oldu.

      1. Hayat buysa ta icine edyim bn bu hayatin

        Sadece sen değil bn de babam abim sayesinde bn hep dislandim dayak yedim siddet gordum.arkadaslarim sayesinde ilkokuldayken dislandim.daha onceden kendimi pasiflestirdim.liseye gittigimde arkadaslarimin yanina vardigim zamn arkadaslarima bisey soylegecegim zamn dusunmeden kekeme olarak konusuyorum.arkadaslarim bna diklendigi zaman bisey dahi yapamiyorum.bir sey soylemeye kalksam ağzımdan sacma sacma kelimeler cikiyor.abla. konusur bn susardim daha dogrusu kendisi konuscagi icin bni susturdu ve simdi icine kapanik bir cocuk oldum ciktim kimle konusmaya calissam hep huzursuz hep kafamdan ellerimdem ayaklarima kadar korkaklikk icinde hissediyom.ve hic kimsiye karsi gelemiyorum .hic kimse ile iletisim kurmak istemiyorum acaba su neder bnm hakkim da bu neder bnm hakkimda diye diye tedirgin oluyorum.ben kimim sanki birileri bnm icimde birisi varda o yonetiyo gibi bn kendi kendime lavaboda oda da konusuyorum bn de ayni sen gibi bir sizofren hastasi olup ciktim.bnm yasantim sanki cok mu guzel ha abimin karisi yuzunden kendi oz ailem bna dusman kesildi bni disladi o hep yalan soylerdi bn dogrulari aileme ne kadar anlatmaya calissam olmazdi.ailem onun yalanlarini bilse dahi onu hep tutardi.1.5 senedir bn nerde durdugumu bilemezdim kalkar hep ayni dusunceler aksama kadar bn cok cektim kotuluk Hep bn yalanci cikardim.inancimi hep kaybettim umudumu da .bnm simdi psikolojim bozukk bir psikolaga gitmek istiyorum gidemiyorum simdi gitsem ne dicem yine sacmalarim diye korkuyorum psikolojiye gitmekten cekiniyorum.simdi insanlarla konusmadigim icin insanlar bna suratsiz muamelesi goruyorlar.kendini begenmis milleti hep azarlayan olarak goruyorlar bni babam abim hep dovdugundd onlardan nefret ediyordum cunku neden babamin dovmesini bosver babamin annemin agir laflari bni yerden bi yere mahvederdi.hangi bir ana baba evladina Allah belani versin git as kendini oldur yada insallah kaza edip gel kazada olursun der haa.basta bna ailem dusman.el cocumlugunu yasardida bn cocukken olgunlastim.simdi o yengem olacak serefsizi her gordugumde simdi gecmisimi hatirliyorum ailemin bna ne dediklerini bni nasil dovduklerini.Allah’a hep bni gecmisimle yargilama nolur her
        Seyi unutayip diye diye yalvariyodum Rabbime o orosbuyu gordukce hep aklima gecmisim gelip aglarim simdi bn de ne icimdeki sevinclerimi biraktilar ne de bn de bir umut nede bn de saglikli bi dusunce biraktilar.bnm 4 senedir sevdigim bir insan var hem de karsiliksiz onun haberi olmadan dort sene boyunca sevdim ve seviyorum sevmeye de devam edecegim.ben bu hayatta sunu ogrendim ki neyi hep cok istediysen o jep senin imtihanin oliyor.o kisi bnm babamla onu. Babasi amca cocuklari yani kuzen .Rabbim bni onla hep imtihan ediyo.bn Rabbime hep dedim ki ya bnim anlima yaz yada onu kabimden sök at unuttur her zamn rabbime dua ettim.Ama Allah ‘a soz verdim.Eger o bir gun baskasi ile evlendigindd o zaman unutmaya baslayacagim dedim.demekki bni hic sevmemistir dedim.bir de bisey soyleyecegim bm topluma cikinca carsiya falan kendimi kisilerle kiyaslayip sunlar cok guzel giyiniyo veziyo ohh hayat bunlara guzel.deyip.bn de kendimi kiyasliyorum.ve kendimi toplumun icinde ezikk hissediyorum.ve bir insanla karsilasirsak tanidikla ailem o kisiyle konusuyorsa bnm de hep konusmak icimden gelir.ama konusamam simdi baslarim sacmalamaya diye ve bni bisey susturur.icimdeki ses kalbim sanki kararmis gibi bissederim ve mideme giden yolda sanki bisey oturuyor ve beynim sanki olu gibi sacma sapan konusuyomm konussam konusamiyorum kafam gunesi gorduvun de hep duruyo bnm hep anlama proplemim oluyo.ve bunlari bna yapan oz ailem yuzunden bn asla ruhum daki cocuga ulasamiycam on yargilarii asla ve asla kiramiycam arkadaslarla takilmayip.yanliz olup.gitcem herkes icindeki kus kipirtilarini duyacak ama asla bn duyamiycam bn namaza basliyim belki her dua ettigim de rabnim bni duyar psikolojimi iylestirir.diye dusunuyorum ama o sirada vesvese oluyorum usengecligim oluyor ve icimden sen de bel fitigi var idrar kaciriyosun sen kilamazsin mane bul ve uret diyoo.bn sinirli bir insanim b. Sinirlendigim zam. Kendimi görmeyip
        Zararlar veriyorum hep kendimi oldur de kurtul diye aklima giyor ama onuda yapamıyorum cunkuyse korkuyorum ve cesaret ediyorum ve oteki dunyami düşünüyorum.peki siz bu boyle durumlarla karsilasip.napardiniz ailenizden surekli dayak atip siz hic her aksam bir battaniyenin altina giripte agladiniz mi peki hic sesiniz cikmasin agladiginizi fark etmesinler diye parmaklarinizi istirdiniz mi acinizi icinize gomup her aksam ağlayip hic kimsiye belli ettirmediniz.ve bu meseleyi hep gurur yaptiniz mi bn yaptim ve kin nefret ofke hersey geldi kalbime ve Allah’a dua edip her kavga ettigimle onla nolirsun ya rabbim bnm bunlari kinimi nefretimi ofkemi at icimden nolursunuz diye yalvardiniz mi haa ve simdi bn ne yapmaliyim acil bna tavsiye verin
        Yasadigim butun olaylari bn nasil unutacagimmm haaa nasilll????

  44. Bero

    Benim için hayatta en önemli şey sevgiydi. Ama bu dünyada sevgi diye kalmamş zulüm var. Ve her gün aynı şeyler olaylar zaman boşa geciyo mutsuzken yemek bile yiyemiyorum gelecek bbeni üzüyo. Çünki bu zamana birse görmedim hayattan şavasmaktan üzülmekten baska hep yanlızdm yanlzlktan bıktm artk. Dogru insanda yok kalmamş ne için yasiyoruz anlamiyorum para kaznp yemek icinmi. O kadar insan acken dünyann sonu gelmis zaten

    1. Felek

      Cok doğru bisy söylemiş arkadaş bravo gerçektende bu dünya boyle

  45. ahmet

    yardım istiyorum artık psikolojim bozuk kabullenmeye başladım hergün ağlamak istiyorum hergün ve hergün hayatı tekrar aynı şeylerle boş boş zamanımızı tükettiğimizi ve boş boş yaşadığımızı düşünüyorum hayat mantıksız gelmeye başladı ban artık bi düşünsenize hergün işe gidip geliyoruz hergün oukla gidip geliyoruz ama neden sadece gelecekte iyi bir meslek sahibi olup geleceğimizi kurtarmakmı cevabı neden bir robot gibi yaşıyoruz neden? robotun pili biter durur yeniden çalışması için yeni bir pil alır takarsın işte bizde bunun gibiyiz her gün şalışıp okuyup eve gelip yemek yiyip ve sonra uyuyup pilimizi doldururuz hergün uyuyoruz doğru değilmi işte insanlarda daha hiperaktif olmak için uyuyolar bu bir ihityaç evet ama bunların hepsi tesadüfmü sizce bu soruları her geçen gün kendime soruyorum ve bu soruların sevabını arıyorum unutmayın okumak ders görmek çalışmak insanın ufkusunu genişletmez yaratıcılıgını genişletmez tam tersi daraltır hayat bir dersse bunları yapmak zorunda ve aynı şeyleri tekrar tekrar yaşamak zorunda değiliz.

  46. Hüseyin

    bende gelecekle ilgili sürekli bir şeyler düşünüyorum gelecekdeki işimi şuan lise son sınıf öğrencisiyim sürekli bir düşünceler içerisindeyim amacım bilgisayar mühendisi olmak ama çok zor çalışıyorum çalışmak zorundayım kendimi ailem için düşünmek zorundayım yani kısacası gelecekten korkuyorum.

  47. OMARRR

    ozguvenim yok gelecegi cok gmdusubuyom basim agriyo bogazimi sıkıyorlsr sanki

Leave A Comment?